Kirysek Sterby

Kiryski Sterby - ryby akwariowe

Kirysek Sterby (Corydoras Sterbai) – niewielka, ciekawie ubarwiona ryba akwariowa z rodziny kiryskowatych.

Kirysek Sterby - Corydoras Sterbai - Występowanie

Ameryka Południowa. Gatunek występuje w rzece Guapore w zachodniej Brazylii i północno-wschodniej Boliwii. Zamieszkuje niewielkie dopływy, potoki oraz zalewiska leśne. Obecnie trudno spotykany a większość ryb obecnych w handlu pochodzi z farm hodowlanych.

Kirysek Sterby - Corydoras Sterbai - Charakterystyka i usposobienie

Osiąga do 6.5 cm długości. Charakteryzuje się ciekawym nakrapianym wzorem na ciele. Na głowie ma jasne punkciki na ciemnym tle, które na tułowiu i płetwach przechodzą w ciemne poziome pasy na jasnym tle. Głowa, brzuch i płetwy mogą mieć różnorodne złotawe zabarwienie. Promienie płetw piersiowych wyraźnie złociste. W handlu dostępna jest również forma albino. Dorosłe samce są znacznie mniejsze i smuklejsze. Samice grubsze i szersze, szczególnie jest to widoczne patrząc z góry.

Kirysek Sterby może być mylony z bardzo podobnym Corydoras haraldschultzi (Kirysek wspaniały – mozaikowy), który ma nieco bardziej wydłużony pyszczek i odwrotny wzór na głowie czyli ciemne kropki na jasnym tle.

Tak jak inne kiryski, bardzo spokojna i ławicowa rybka. W akwarium powinna być trzymana w grupie minimum 6 szt. W większej ilości będą bardziej śmiałe i aktywne.

Kiryski należą do „opancerzonej” grupy sumokształtnych. Zamiast łusek posiadają swoisty pancerz tj. dwa rzędy płytek kostnych ułożonych wzdłuż boków. Nazwa gatunku wywodzi się z Greckich słów cory (hełm) i doras (skóra). Opiekując się kiryskami należy zachować ostrożność. Pierwsze promienie ich płetw piersiowych oraz grzbietowej są bardzo ostre i mogą łatwo zaplątać się w siatkę a nawet boleśnie ukłuć.

Są przystosowane do przeżycia w wodach ubogich w tlen. Ich zmodyfikowane jelito funkcjonuje jako dodatkowy narząd oddechowy dzięki któremu mogą pobierać powietrze atmosferyczne z nad wody. W akwarium często można zaobserwować jak gwałtownie podpływają do powierzchni aby zaczerpnąć powietrze. Jest to całkowicie naturalne zachowanie.

Kirysek Sterby - Corydoras Sterbai - Odżywianie i karmienie

Wszystkożerna i niewybredna. Przyjmuje wszelkie dostępne pokarmy suche, żywe i mrożone. Codziennie można podawać dobrej jakości pokarm suchy opadający na dno. Raz lub dwa razy w tygodniu uzupełniany pokarmami żywymi lub mrożonymi np. dafnią, artemią, ochotką, wodzieniem.

Kirysek Sterby - Corydoras Sterbai - Akwarium

Kiryski Sterby najlepiej będą się czuły przestronnym min. 54 l akwarium urządzonym na wzór biotopu Amazonii. Jako podłoża można użyć piasku rzecznego lub substratu. Do dekoracji mogą posłużyć suche korzenie, powykręcane gałązki oraz liście np. dębu, buku, ketapangu, które dodadzą naturalnego wyglądu. Należy je wymieniać co kilka tygodni. Korzenie i liście będą uwalniać do wody garbniki i zabarwią wodę na kolor słabej herbaty. Dodatkowo można także włożyć woreczek z torfem do filtra. Światło nie powinno być zbyt jasne. Rośliny w naturalnych siedliskach występują nielicznie.

Pokojowo usposobiony gatunek, który może być doskonałym uzupełnieniem akwarium towarzyskiego. Nie należy go łączyć ze znacznie większymi i agresywnymi rybami. Dobrym towarzystwem będą małe kąsaczowate, karpiowate, labiryntowe, pielęgniczki czy łagodne sumy.

Kirysek Sterby - Corydoras Sterbai - Rozmnażanie

Uważane za jedne z łatwiejszych kirysków do rozmnożenia. Akwarium tarliskowe powinno mieć min. 45 cm długości. Jako podłoża można użyć piasku, ale nie jest to konieczne,  a nawet łatwiej utrzymać narybek przy sterylnym dnie. Do filtracji niezbędny będzie niewielki filtr gąbkowy. Ryby te chętnie składają ikrę wśród roślinności, dlatego w zbiorniku nie może zabraknąć kilku większych kęp drobnolistnych roślin np. mchu java. Optymalne parametry wody do rozmnażania to 6.5 pH i temperatura 24°C. Pomocne może być przepuszczenie wody przez filtr torfowy lub użycie wody demineralizowanej.

Rozmnażając kiryski zaleca się aby na każdą samicę przypadało co najmniej 2 samców. Tarlaki należy obficie karmić żywymi lub mrożonymi pokarmami. Kiedy samice będą wyraźnie grubsze – pełne jaj – przeprowadzamy dużą (50%) podmianę chłodniejszej o ok. 2°C wody. Proces ten powtarzamy codziennie aż do tarła.

Trzeba tutaj zaznaczyć, że wiele gatunków rozmnaża się sezonowo. Jeżeli ryby nie będą chciały wycierać się latem, spróbujmy zimą. W dodatku wskazana jest cierpliwość bo niektóre gatunki późno osiągają dojrzałość płciową. Czasami warto próbować różnego podejścia np. podmiany o innej porze dnia, zwiększając natlenienie itp.

Zaloty rozpoczynają samce ganiając samiczkę po całym akwarium. Takie zachowanie trwa przeważnie kilka dni do momentu kiedy role się odwracają. Krótko po tym dochodzi do tarła w typowej dla kirysków pozycji T – samiec pod kątem 90 do samicy obejmuje płetwami piersiowymi jej głowę i uwalnia do jej pyszczka mlecz. Samica wypuszcza już zapłodnione jaja do koszyczka utworzonego ze swoich płetw brzusznych, po czym odpływa i składa je na roślinach, kamieniu lub szybie akwarium. Sytuacja powtarza się kilkukrotnie i trwa zwykle 2-3 godziny. W całym cyklu dorosła samica składa 100-200 ziarenek ikry.

Po tarle dorosłe kiryski należy odseparować lub przenieść ikrę do oddzielnego akwarium. Jaja łatwo pleśnieją. Trzeba bacznie obserwować i usuwać każde zepsute ziarenko ikry. Niektórzy hodowcy aby temu zapobiec dodają do wody kilka kropli błękitu metylowego.

Wylęg następuje po 3-4 dniach. Początkowo larwy odżywiają się ze swoich woreczków żółtkowych. Po tym czasie można zacząć im podawać najmniejsze pokarmy np. larwy solowca, nicienie mikro.